Depipro

Vleerbericht
Depipro

Depipro (Marius W. de Pijper, 1978) studeerde Russisch en leefde een tijd in St. Petersburg. Vreemdgenoeg haalt hij zijn inspiratie vooral uit rockmuziek, ook weer de meer lyrische teksten van bands uit dat land, zelf schrijft hij ook songteksten.
Een andere bron van inspiratie zijn de dichtersmarathons en middagen in het Amsterdamse café Eijlders. Deze bundel komt dan ook uit in de serie: Dichter bij Eijlders. Een reeks mooie bundels. Depipro filmde veel dichters en op zijn eigen Youtube-kanaal zendt hij de opnames dan weer uit en bekijkt ze zelf ook vaak.
26 gedichten in deze bundel.

Halfslaap

Controle is geen zaak van het verstand,
dat vind ook ik soms moeilijk te begrijpen.
Ook ik doe soms mijn best mijn geest te slijpen
en redeneer bezwaren aan de kant.

Maar om mij heen verschijnen steeds weer feiten
voldongener hoe beter ik ze zie.
Je zou haast wanhopen, maar dat hoeft niet,
wil ik nu heel verstandelijk bepleiten.

De adem is de sleutel tot de geest.
Het eigen ritme laat zich niet dicteren.
Waar aandacht stil en vast is, leeft het hart.

Het ego is nog een geval apart.
De spiegel kan ons in de halfslaap leren:
’t Is steeds een zaak van eerlijk zien geweest.

Een fraai gelaagd vers. Het leven lijkt in eerste instantie te bestaan uit voldongen feiten. Maar hoe meer iemand de feiten loslaat en in halfslaap is, tussen droom en waken, hoe meer de betekenis los van het woord wordt gezongen.
Mooie zin: De adem is de sleutel tot de geest. Laat je de betekenis plaatsmaken voor open gedachtes dan komen er verrassende invallen…! En dan verdwijnt de kwellende gedachte dat alles vaststaat. Maar de dichter heeft in de laatste zin een unieke gedachte voor ons want zonder ons ego overal voor te schuiven komen we een stuk verder.

Overigens is de titel van deze bundel Vleerbericht. In eerste instantie dacht ik aan een flauwe verwijzing naar Weerbericht. Na het lezen van dit vers veranderde dat, immers de vleermuis is bij uitstek een zoogdier dat fladdert en kan zien in het donker doordat hij een soort echo uitzendt en terugkrijgt. Dat is fysiek hetzelfde proces dat Depipro beschrijft in bovenstaand proces. Geen Weerbericht dus.

Verstrooid

In dromen kom ik hem nog wel eens tegen,
als ik net bij mij moeder op bezoek
ga, komt hij op zijn racefiets om de hoek,
nog net op tijd vóór de avondregen.

Mijn moeder had niet meer op hem gerekend
en ik denk: heb je niet de boot gemist?
Maar dat is maar een droom, hij heeft beslist
niet meer dan nodig achteromgekeken.

Ik strooide gelijkmatig en secuur.
Dat dat een lichaam was geweest leek kras.
Maar moeder keek bij elke fietser op;

geen had de juiste kleur of kop.
Gedachten waaien over ’t duin als as.
Wat in ons hart gebleven is, is puur.

Het is duidelijk: Vader is overleden en leeft voort in de dromen van de dichter.
Daarin komt hij op bezoek voordat het gaat regenen. Zijn de ouders gescheiden?

De moeder had in de werkelijkheid - dus niet in de droom - niet verwacht dat hij zomaar zou langskomen. Wat zou er gebeurd zijn als zij dat wel had gedaan? Wat... als?
In de laatste strofe wordt de as verstrooid van de vader: Gedachten waaien over ’t duin als as.

Een prachtig beeld, dat we van crematies wel kennen soms als we bij de verstrooiing van de as mogen zijn. Ook al is de as verwaaid de overledene leeft voort, in het hart van de nabestaanden.
De titel is natuurlijk mooi omdat de as verstrooid wordt en de nagedachtenis in zekere mate blijft.

Nieuwshonger

Een wijde blik blijft immer van belang.
Het willen weten is ons mensen eigen,
maar overal mijn vinger achter krijgen?
Mijn invloed is bescheiden, ben ik bang.

Berichtgeving snelt onverminderd voort;
wou ik haar bijhouden, werd ik verbolgen,
maar als ik ophoud al het nieuws te volgen,
dan lijkt mijn ritme ook weer wat verstoord.

Dus ben ik voor mijn nieuwshonger gezwicht,
en zoek steeds weer naar perspectieven.
Gezichtspunten van Russen, Oekraïners,

Amerikanen, Spanjaarden en zieners.
Maar al die tijd verneem ik toch niets liever
dan enig, liefst opbeurend, Vleerbericht.

Nu vernemen we wat een vleerbericht volgens Depipro inhoudt.

Een bericht dat tussen alle nieuwsgaring positiviteit uitstraalt. Want - dat kennen we allemaal - het nieuws bedelft ons, verplettert ons zelfs. Als we ons er tenminste niet voor afsluiten. En we zijn nieuwsgierig stelt de dichter, terecht, vast.

Deze bundel heb ik een aantal malen gelezen, om haar beter te leren kennen. Dat is de methode, die Depipro zelf gebruikte om dichters op waarde te schatten. Er staat veel moois in deze verzameling fraaie verzen. Sommige gedichten lijken kinderlijk simpel, maar schijn bedriegt! Gedichten als Adembenemend, maar ook het fraaie Vloerverwarming zijn daar voorbeelden van. De verzen lezen soepel en geven zich prijs na enkele malen. Men leze!

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Schrijvers (Alfabetisch)