Poëzie-Leestafel

...

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Gert Lubberts



Recensie, geschreven door Karel Wasch, over de bundel


Er zijn geen torens meer

gedichten van

Gert Lubberts




In 2014 werd bij de vrouw Janna van Gert Lubberts Alzheimer geconstateerd. Lubberts was al op de hoogte van haar aandoening. Janna woont nog steeds samen met haar man, maar er is een beschikking aangevraagd, die uiteindelijk zal resulteren in haar opname in een tehuis. Het proces waar Gert in terecht kwam wordt in brieffragmenten en gedichten neergezet door Lubberts. Ina Feitsma voorzag de bundel van fraaie en terechte houtskooltekeningen.

Je bent er nog


Eens was
Dat alles zich nog rijmen liet
En jij nog rijmde
Met jezelf


Nu sta je naast me maar
Je staat er niet
Ik voel je warmte én
Ik voel je niet


Er sluipen gaten in je hoofd
Er kruipen stenen voor je oog
Dan vult voor even zich een gat
En valt er zich een steen kapot


Je bent er nog
Je bent er nog


Het proces van verdwijnen in een notendop. De patiënt is er nog wel maar lost op. Ze heeft stenen voor haar oog en gaten in haar hoofd en waar niet? Deze vreselijke ziekte maakt veel stuk. Vooral het samenzijn dat door Gert Lubbers manmoedig wordt verdedigd. Een dramatisch proces. Een ongelijke strijd.


grondwater


hoe ver weg
je gaat
hoe dieper je
in mij bestaat


je grondwatert
door mijn
fundamenten
heen


Vanuit de dichter is dit vers ontstaan. Hoe meer zijn vrouw ten prooi valt aan Alzheimer, hoe scherperhij voelt bij haar betrokken te zijn. Het grondwater van zijn ziel is nog doortrokken van haar. En dat gevoel zal hij moeten volhouden want in de buitenwereld is er weinig hoop over. Er zijn medicijnen tegen deze aandoening.


Kwetsbaar


Vanmorgen, na het ontwaken en vlak voor het
opstaan, vroeg ze: ‘Je gaat straks toch niet zonder mij weg?’
‘Nee natuurlijk niet, ik blijf altijd bij je!’
De vraag klinkt de laatste tijd wel vaker. Uiting van
verlatingsangst? Het toont in ieder geval aan hoe
kwetsbaar ze soms voelt.
Onlangs, in de auto op weg naar huis, zei ze dat ook,
zomaar uit het niets: ‘Ík ben eigenlijk heel kwetsbaar’, waarna
ze ineens moest huilen. Weer een andere, toen ze haar
onvermogen voelde om nog logisch te kunnen handelen
en nadenken, zei ze. ‘Ik vind het zo erg voor jou.’
Dat ontroerde mij toen weer. Niet uit zelfmedelijden
maar vanwege haar compassie , die nog zo voelbaar
aanwezig was.

Een brieffragment. Hierin zien we het flakkerende bewustzijn van een Alzheimerpatiënt. Liefdevol, maar met pijn neergezet. Ze weet dat ze kwetsbaar is maar aan de andere kant weet ze niet of haar man bij haar blijft. Drama!


Een document, want dat is deze bundel, over Alzheimer in al zijn facetten. Helaas heb ik zelf veel te maken in mijn naastenkring met Alzheimer. Deze bundel biedt troost en glijdt nergens sentimenteel uit. Een aanrader voor familieleden van Alzheimerpatiënten en mantelzorgers!


ISBN 9789493245051| Soft Cover | 65 pagina’s | Uitgeverij Palmslag |september 2021

© Karel Wasch, oktober 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 


Zoeken

Recensies