Mossig verscholen...
Mossig verscholen
vaderland en dromen in stukken geschoten
hoop en verlangen in alle rangen
met repen rantsoen onder de grond verbannen
moedershart bad vaders rook verdoofde
de onbekende met een schokkend hart wacht
op een fatale beweging
als voer voor schurftige honden die
de betonnen nacht zonder geluid
inhuilen
de grachten ten velde zijn ingesmeerd ingelopen
de bunkers donker grijzig zwart
vergane glorie in een bijtende wind
de lantaarn dof houdt uitgeput stand
© Erika De Stercke
