Poëzie-Leestafel

...

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Wouter van Heiningen

Biografie


Wouter van Heiningen is directeur van de bibliotheek Maassluis | Midden-Delfland, secretaris/penningmeester
van stichting Ongehoord!, secretaris/penningmeester van stichting Nationaal Documentatiecentrum Maarten ’t Hart
en voorzitter van de Raad van Toezicht van stichting De Poëziebus. Daarnaast is hij uitgever van poëzie bij MUG books.


Poëziebundels
Zichtbaar alleen met fotograaf Ruben Philipsen (2007)
Je hebt me gemaakt met je kus met Alja Spaan (2010)
Zoals de wind in maart graven beroert (2011)


Poëzie E-bundels
Winterpijn (2014)
XX-XY liefdesgedichten (2016)


Prijzen en publicaties
Vanaf 2008 heeft hij verschillende prijzen gewonnen met zijn poëzie waaronder die van het LAZ in Zwolle, SLAU in Utrecht, Woordenstroom
en de poëziewedstrijd van het Fonds voor Cultuurparticipatie.
Gedichten van zijn hand zijn gepubliceerd in verzamelbundels, tijdschriften en kranten in Nederland en Vlaanderen en op (poëzie) websites
zoals Krakatau en Meander.


Poëzieprojecten en poëziewedstrijden
Vanaf 2009 presenteert en organiseert hij (mede) verschillende poëzieprojecten en gedichtenwedstrijden.


Voordrachten en bijdragen
Hij draagt regelmatig voor op verschillende poëziepodia in Nederland, schrijft recensies en bijdragen voor digitale magazines en  wordt gevraagd
als jurylid voor (literaire) wedstrijden.

Blog
Dagelijks schrijft hij op zijn blog www.woutervanheiningen.wordpress.com over poëzie.

Een volledig profiel is te lezen op zijn blog op de pagina ‘Over mij’.


 

Schaakmeisje

 

Vlindervlug vloog je mijn verhalen binnen
Je dienaren nederig in je verblindende nabijheid
Je nam bloemen mee en honing
Waarmee je mij de mond snoerde


Je bracht je legers onder bij vrienden
Liet ze jagen op onooglijke vijanden
Tegenstanders van schoonheid en jeugd
Maar mij had  je al ingelijfd

 
Je groeide door naar grote hoogten
Wurmde je los uit zoveel geschiedenis
Zocht je geluk en vond het in een ander gevecht
En liet mij achter, dankbaar en geïnspireerd

 
Eens was je een schaakmeisje
Onschuldig en zoekend naar de prins
Niet het paard, maar nu, zoveel later
Toon je mij een ware koningin


Wouter van Heiningen
Gedicht is eerder gepubliceerd
op Verlaine.web-log


 

Voor mijn vader

 

In de herfst van je leven
doe je warme schoenen aan
en een stevige jas
tegen het guur


Je trekt nog eenmaal
een beschutting op
in oude woorden
om vroegere dromen


Zilverwit blad dwarrelt
oneindig langzaam
maar onvermijdelijk
naar de koude harde grond


Je merkt de zachte
landing op
en beseft
dat in berusting
waarheid wordt gevonden


Wouter van Heiningen
Gedicht is gepubliceerd geweest in het
Vlaamse tijdschrift Ambrozijn


 

Mijn oor gekluisterd

 

Begin met fluisteren
bladzijden lang zal je
de taal machtig zijn


vol breekbare aandacht
geeft de stand van je lippen
langzaam stukjes van
je geheimen weer
de woorden opgezogen, herkauwd
als vast voedsel

 
Ik slik de poëtische kracht
van je woorden, lik ze van
je glazuurblauwe lippen

 
je zet de deur op een
kier, je huis verlangt
aanwezigheid

Wouter van Heiningen


 

Jong

 
 

In Vespablik uitlatenwalm
staan hangen zij aan zij
op het eilandplein van
de leegte, de gel omhangen
streng gecontroleerde
kleding voorgeschreven
XX en XY hormonen


Taalevoluties in werking
brengen zij hun opstand
tot stand, want nee is soms
ja maar meestal niet
of vet

In onbegrepen roedels jacht
maken de voorste de dienst
de dieners vervullen de taak
van verveling geen sprake

 
In zwak licht van tafellantaarns
wordt de mis opgediend
in verering van anders nieuw
en wordt geschiedenis
geschreven verlaten

 

Wouter van Heiningen

www.woutervanheiningen.web-log.nl


 

 
De kortste weg tussen twee punten is een rechte lijn


De grijsblauwe plataanschaduw
zat hem als gegoten
al werd hem driemaal de maat genomen

achter dode namen
weerkaatste de hitte in zijn nek
het verlangen naar de zee
in zijn droge mond

waar is de klei, het zacht wuivend
helmgras, de verkoelende gedachte
aan rijp op de vensters
het krakende ijs zo plat als hier
de grond, vol krassen

de wake aan het wak
van zijn geheugen
rond als de verlepte bloemenkrans
aan zijn voeten

mocht dit van huis gaan zijn
dan liever de warmte
van de paardendeken
in het hooi van zijn jeugd

 

Wouter van Heiningen


 

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER