omdat mijn leven breekt
en ik je niet kan vinden
wordt jij dan steeds ons beiden
Als ik er niet meer ben
jij de ogen nog wilt zijn
die zeggen wie ik was
wie wij zijn
alsof er nog een ons bestaat
Als je naast me staat
je handen aan de beker
die ik vergeet te legen
terwijl ik jou al niet meer ken
mijn haan al heeft gekraaid
Scheur dan jezelf in tweeën
Vergeet maar wie ik ben
Hou vast aan wie wij samen waren
toen ik bestond
een ongeschonden wezen
voor jou
voor altijd
© Erwin van Leeuwen