Antjie Krog (ja in het Afrikaans)
Antjie Krog (ja in het Afrikaans)
Leestafel heeft toestemming (via leni) van Antjie Kroch om haar gedichten (in het Afrikaans) te plaatsen.
Dettie
Dettie
Laatst gewijzigd door Dettie op Ma Mar 30, 2009 21:08, 2 keer totaal gewijzigd.
Eén van de belangrijkste literaire figuren in het hedendaagse Zuid-Afrika.
is Antjie (spreek uit Ankie) Krog.
Ze was op Poetry International voor het eerst in juni '92 en kwam terug in 2004 en hield toen een prachtige 'Defense of Poetry' Je kan die nalezen op www.poetry.nl.
Haar gedichten zijn destijds vertaald door Rober Dorsman, zowat de meest bekende vertaler uit het Afrikaans naar het Nederlands.
leni
is Antjie (spreek uit Ankie) Krog.
Ze was op Poetry International voor het eerst in juni '92 en kwam terug in 2004 en hield toen een prachtige 'Defense of Poetry' Je kan die nalezen op www.poetry.nl.
Haar gedichten zijn destijds vertaald door Rober Dorsman, zowat de meest bekende vertaler uit het Afrikaans naar het Nederlands.
leni
Townshipdagboeken
hulle sleep hom aan sy bene soos 'n hond
hulle skraap sy brein in 'n gat in die grond
hulle trap dit vas met hulle stewels
dit was helder oordag
en stikdonker
dit hou nooit op in my hart nie
dit kom altyd terug
dit vreet my uitmekaar
Sonnyboy, rus in vrede my kind
ek vertaal jou vir vandag uit die dood
Antjie Krog
Uit Kleur kom nooit alleen nie
Kwela Books 2000
trap dit vas- aantrappen
stewels - laarzen
helder oordag - klaarlichte dag
Tiba/Wil
hulle sleep hom aan sy bene soos 'n hond
hulle skraap sy brein in 'n gat in die grond
hulle trap dit vas met hulle stewels
dit was helder oordag
en stikdonker
dit hou nooit op in my hart nie
dit kom altyd terug
dit vreet my uitmekaar
Sonnyboy, rus in vrede my kind
ek vertaal jou vir vandag uit die dood
Antjie Krog
Uit Kleur kom nooit alleen nie
Kwela Books 2000
trap dit vas- aantrappen
stewels - laarzen
helder oordag - klaarlichte dag
Tiba/Wil
Geplaatst: 07 sep 2007 06:39 pm
Kijk, dat is nu een gedicht dat "vreet".
Het staat in een bloemlezing die ik in maart 2005 kocht, sindsdien al ettelijke malen doorbladerd...
Het raakt telkens weer, neen, het snijdt en kerft.
Het is bijna heiligschennis (ik vind even geen ander woord) om dit ook mooi (of prachtig geschreven of wat dan ook) te noemen.
Tiba.
Kijk, dat is nu een gedicht dat "vreet".
Het staat in een bloemlezing die ik in maart 2005 kocht, sindsdien al ettelijke malen doorbladerd...
Het raakt telkens weer, neen, het snijdt en kerft.
Het is bijna heiligschennis (ik vind even geen ander woord) om dit ook mooi (of prachtig geschreven of wat dan ook) te noemen.
Tiba.
Geplaatst: 07 sep 2007 08:28 pm
Beste Tiba Ik denk dat je die bundel beter niet meer kunt lezen, althans zeker niet deze gruwelijke gedichten. Je wordt er alleen maar ongelukkig van. We weten allemaal dat er overal van deze gruwelijkheden gebeuren, of gebeurd zijn. Denk aan de Holocaust, of nog niet zo lang geleden, Srebenica. En wat zal er nu allemaal niet in Irak gebeuren en in Afghanistan? Ondanks de emoties die dit alles bij ons oproept maken we de keuze toch door te leven, daarmee aantonend dat we in onze eigen omgeving voldoende zachtheid ondervinden die tegen al die hardheid en ellende opweegt. Ik kan al jaren niet meer tegen die "realistische" films
vol bloed en geweld, voor mij hoeven deze gedichten dus eigenlijk ook niet. Ofschoon ik je helemaal niet kwalijk neem dat jij dit hebt willen plaatsen.
Met veel sympathie, Pieter
tiba schreef:
Kijk, dat is nu een gedicht dat "vreet".
Het staat in een bloemlezing die ik in maart 2005 kocht, sindsdien al ettelijke malen doorbladerd...
Het raakt telkens weer, neen, het snijdt en kerft.
Het is bijna heiligschennis (ik vind even geen ander woord) om dit ook mooi (of prachtig geschreven of wat dan ook) te noemen.
Tiba.
Beste Tiba Ik denk dat je die bundel beter niet meer kunt lezen, althans zeker niet deze gruwelijke gedichten. Je wordt er alleen maar ongelukkig van. We weten allemaal dat er overal van deze gruwelijkheden gebeuren, of gebeurd zijn. Denk aan de Holocaust, of nog niet zo lang geleden, Srebenica. En wat zal er nu allemaal niet in Irak gebeuren en in Afghanistan? Ondanks de emoties die dit alles bij ons oproept maken we de keuze toch door te leven, daarmee aantonend dat we in onze eigen omgeving voldoende zachtheid ondervinden die tegen al die hardheid en ellende opweegt. Ik kan al jaren niet meer tegen die "realistische" films
vol bloed en geweld, voor mij hoeven deze gedichten dus eigenlijk ook niet. Ofschoon ik je helemaal niet kwalijk neem dat jij dit hebt willen plaatsen.
Met veel sympathie, Pieter
Geplaatst: 08 sep 2007 10:19 am
Mijn maag draait ook lichtelijk om als ik de beginregels van het gedicht lees en ik kijk ook niet meer naar de realistische beelden omdat ik er letterlijk beroerd van word.
Ik vraag me altijd af wie deze gedichten lezen, vaak zijn dat de mensen die toch al betrokken zijn en veel doen of geld geven om te helpen.
Maar aan de andere kant is het wel zo dat, als iemand geraakt wordt door zo'n gedicht (ook al is het er maar één) en daardoor na gaat denken wat voor waanzin zich afspeelt over de hele wereld dan is het gedicht niet voor niets geweest.
Ik lees ook liever niet deze gruwelijkheden en lees er om eerlijk te zijn ook snel overheen omdat het bij mij té vreselijke beelden oproept.
Het is echter wel de keiharde realiteit en de ene dichter kiest er voor dat in realistische woorden te benoemen en de ander gaat dat te ver en kleedt het anders in. Ik weet niet wat een groter bereik zal hebben want daar gaat het in feite met deze gedichten om, mensen bereiken en na te laten denken.
Dettie
die wel vindt dat ieder moet plaatsen wat zij/hij een mooi gedicht vindt.
Gelukkig leven wij wel in een vrij land waar dat ook kan.
Mijn maag draait ook lichtelijk om als ik de beginregels van het gedicht lees en ik kijk ook niet meer naar de realistische beelden omdat ik er letterlijk beroerd van word.
Ik vraag me altijd af wie deze gedichten lezen, vaak zijn dat de mensen die toch al betrokken zijn en veel doen of geld geven om te helpen.
Maar aan de andere kant is het wel zo dat, als iemand geraakt wordt door zo'n gedicht (ook al is het er maar één) en daardoor na gaat denken wat voor waanzin zich afspeelt over de hele wereld dan is het gedicht niet voor niets geweest.
Ik lees ook liever niet deze gruwelijkheden en lees er om eerlijk te zijn ook snel overheen omdat het bij mij té vreselijke beelden oproept.
Het is echter wel de keiharde realiteit en de ene dichter kiest er voor dat in realistische woorden te benoemen en de ander gaat dat te ver en kleedt het anders in. Ik weet niet wat een groter bereik zal hebben want daar gaat het in feite met deze gedichten om, mensen bereiken en na te laten denken.
Dettie
die wel vindt dat ieder moet plaatsen wat zij/hij een mooi gedicht vindt.
Gelukkig leven wij wel in een vrij land waar dat ook kan.
Geplaatst: 08 sep 2007 06:50 pm
Ik hoop niet dat ik met mijn misschien iets te persoonlijke reactie iemand ervan afhoudt dit soort gedichten te plaatsen. Iedereen moet plaatsen wat zij of hij mooi vindt of van onder de indruk is. Het spijt me als mijn reactie te hard is geweest of verkeerd is begrepen.
Hg. Pieter
Ik hoop niet dat ik met mijn misschien iets te persoonlijke reactie iemand ervan afhoudt dit soort gedichten te plaatsen. Iedereen moet plaatsen wat zij of hij mooi vindt of van onder de indruk is. Het spijt me als mijn reactie te hard is geweest of verkeerd is begrepen.
Hg. Pieter
Geplaatst: 08 sep 2007 07:01 pm
Nee hoor Pieter het kwam helemaal niet hard over en iedereen kan zijn mening zeggen hier.
Zolang je ons niet voor rotte vis uitmaakt is het best.
Ik vond het eigenlijk wel dapper dat je het durfde te zeggen, bij mij duurde het heel lang voordat ik durfde te zeggen dat ik geen thrillers lees omdat ik ze vaak naar of te bloederig vind.
Dettie
Nee hoor Pieter het kwam helemaal niet hard over en iedereen kan zijn mening zeggen hier.
Zolang je ons niet voor rotte vis uitmaakt is het best.
![Knipoog/Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Ik vond het eigenlijk wel dapper dat je het durfde te zeggen, bij mij duurde het heel lang voordat ik durfde te zeggen dat ik geen thrillers lees omdat ik ze vaak naar of te bloederig vind.
Dettie
Geplaatst: 08 sep 2007 08:02 pm
Pieter schreef:
Ik begrijp je reactie, Pieter, en respecteer je opvatting. Toch kan ik het niet met je eens zijn. Ja, we weten dat deze gruwel gebeurt, op onnoemelijk veel plaatsen in de wereld, Srebenica, zo'n tekenend voorbeeld.
Dit is mijn vaste overtuiging: laat dit niet stilzwijgend voorbijgaan! Journalisten, overal ter wereld, meld wat er gaande is. Blijf ons netvlies bestoken. Het is niet erg dat we er een nacht van wakker liggen. Het moet ook! Want telkens gaat het om een mens, en nog een, en nog een, en telkens weer en nog duizenden malen, om een mens.
En dat er dichters zijn die in hun gedichten daarvan getuigen, dat is een stem die weerklinkt, misschien is die futiel, wellicht ook met weinig impact, maar dat ze dit blijven doen...
Eigenlijk leven we in luilekkerland, en dat bepaalde dichters ons af en toe met de neus op de realiteit van de rest van de wereld drukken...laten ze dit blijven doen! Dat is tenminste één stem, in sommige landen een van de weinige.
Tiba
Pieter schreef:
Beste Tiba Ik denk dat je die bundel beter niet meer kunt lezen, althans zeker niet deze gruwelijke gedichten. Je wordt er alleen maar ongelukkig van. We weten allemaal dat er overal van deze gruwelijkheden gebeuren, of gebeurd zijn. Denk aan de Holocaust, of nog niet zo lang geleden, Srebenica. En wat zal er nu allemaal niet in Irak gebeuren en in Afghanistan? Ondanks de emoties die dit alles bij ons oproept maken we de keuze toch door te leven, daarmee aantonend dat we in onze eigen omgeving voldoende zachtheid ondervinden die tegen al die hardheid en ellende opweegt. Ik kan al jaren niet meer tegen die "realistische" films
vol bloed en geweld, voor mij hoeven deze gedichten dus eigenlijk ook niet. Ofschoon ik je helemaal niet kwalijk neem dat jij dit hebt willen plaatsen.
Met veel sympathie, Pieter
Ik begrijp je reactie, Pieter, en respecteer je opvatting. Toch kan ik het niet met je eens zijn. Ja, we weten dat deze gruwel gebeurt, op onnoemelijk veel plaatsen in de wereld, Srebenica, zo'n tekenend voorbeeld.
Dit is mijn vaste overtuiging: laat dit niet stilzwijgend voorbijgaan! Journalisten, overal ter wereld, meld wat er gaande is. Blijf ons netvlies bestoken. Het is niet erg dat we er een nacht van wakker liggen. Het moet ook! Want telkens gaat het om een mens, en nog een, en nog een, en telkens weer en nog duizenden malen, om een mens.
En dat er dichters zijn die in hun gedichten daarvan getuigen, dat is een stem die weerklinkt, misschien is die futiel, wellicht ook met weinig impact, maar dat ze dit blijven doen...
Eigenlijk leven we in luilekkerland, en dat bepaalde dichters ons af en toe met de neus op de realiteit van de rest van de wereld drukken...laten ze dit blijven doen! Dat is tenminste één stem, in sommige landen een van de weinige.
Tiba
Geplaatst: 08 sep 2007 08:52 pm
Hoi Pieter..
ik sluit me bij tiba aan..hoe confronteren het ook zijn kan, ik ben blij dat er dichters zijn en journalisten die de werkelijkheid verwoorden, hoe gruwelijk die ook soms is.
Maar gedichten lezen is heel persoonlijk.
Ik kan dan ook alleen maar voor mijzelf spreken. ik ga met gedichten om zoals ik me muziek omga..soms heb ik behoefte aan iets moois, iets wat troost, of iets waar ik vrolijk van word, of iets wat me ontroert.
Soms laat ik bewust even de zware kost liggen.
Maar er zijn ook periodes dat ik juist dit soort gedichten opzoek, ook al maken ze me verdrietig, of vaker opstandig...wij leven in een stukje wereld waar je kunt zeggen wat je wilt en waar geen oorlog is,
en om me scherp te houden voor wat er in de rest van de wereld gebeurt, en om me zo nu en dan in bewegng te brengen tegen onrecht lees ik toch "graag" dit soort gedichten. Al was het alleen maar om het hier en nu nooit als een vanzelfsprekendheid te zien.
Dat een ander dat anders beleeft kan ik me prima voorstellen trouwens. Daar is ook niets mis mee. Ieder zijn manier.
Groeten
Wil
Hoi Pieter..
ik sluit me bij tiba aan..hoe confronteren het ook zijn kan, ik ben blij dat er dichters zijn en journalisten die de werkelijkheid verwoorden, hoe gruwelijk die ook soms is.
Maar gedichten lezen is heel persoonlijk.
Ik kan dan ook alleen maar voor mijzelf spreken. ik ga met gedichten om zoals ik me muziek omga..soms heb ik behoefte aan iets moois, iets wat troost, of iets waar ik vrolijk van word, of iets wat me ontroert.
Soms laat ik bewust even de zware kost liggen.
Maar er zijn ook periodes dat ik juist dit soort gedichten opzoek, ook al maken ze me verdrietig, of vaker opstandig...wij leven in een stukje wereld waar je kunt zeggen wat je wilt en waar geen oorlog is,
en om me scherp te houden voor wat er in de rest van de wereld gebeurt, en om me zo nu en dan in bewegng te brengen tegen onrecht lees ik toch "graag" dit soort gedichten. Al was het alleen maar om het hier en nu nooit als een vanzelfsprekendheid te zien.
Dat een ander dat anders beleeft kan ik me prima voorstellen trouwens. Daar is ook niets mis mee. Ieder zijn manier.
Groeten
Wil
Geplaatst: 09 sep 2007 06:15 am
Ik ben het helemaal met jullie eens. Er moet altijd vrijheid van meningsuiting blijven en het is goed dat journalisten en dichters signalen geven en blijven geven.
Ik vraag me alleen af, zoals ik hierboven al gemeld heb, of je iets bereikt met het gruwelijke expliciet te benoemen in een gedicht. Vooral de 2e regel in dit gedicht maakt dat ik niet verder wil lezen.
Ik heb ook de bundel van Amnesty gehad en bij mij bereikte het juist het tegenovergestelde, ik wilde het niet verder lezen...
Het is niet dat ik m'n kop in het zand steek en als het even kan zal ik ook altijd proberen iets te doen tegen elke vorm van geweld want dat verafschuw ik.
Maar ik vraag mij dus af of bundels met gedichten over vreselijk leed wat een ander aangedaan wordt, en daarbij zo expliciet vermelden wát er gebeurt, hun doel wel bereiken. Veel mensen zullen in afschuw hun hoofd afkeren en niet verder willen luisteren of lezen.
Je kan in een gedicht ook op een andere manier heel duidelijk maken wat er gebeurt en dan heeft het misschien meer impact en schudt het mensen meer wakker dan bij naam de gruwelijheden noemen.
Dit denk ik persoolijk dus zonder iemand aan- of af te vallen.
Dettie
Ik ben het helemaal met jullie eens. Er moet altijd vrijheid van meningsuiting blijven en het is goed dat journalisten en dichters signalen geven en blijven geven.
Ik vraag me alleen af, zoals ik hierboven al gemeld heb, of je iets bereikt met het gruwelijke expliciet te benoemen in een gedicht. Vooral de 2e regel in dit gedicht maakt dat ik niet verder wil lezen.
Ik heb ook de bundel van Amnesty gehad en bij mij bereikte het juist het tegenovergestelde, ik wilde het niet verder lezen...
Het is niet dat ik m'n kop in het zand steek en als het even kan zal ik ook altijd proberen iets te doen tegen elke vorm van geweld want dat verafschuw ik.
Maar ik vraag mij dus af of bundels met gedichten over vreselijk leed wat een ander aangedaan wordt, en daarbij zo expliciet vermelden wát er gebeurt, hun doel wel bereiken. Veel mensen zullen in afschuw hun hoofd afkeren en niet verder willen luisteren of lezen.
Je kan in een gedicht ook op een andere manier heel duidelijk maken wat er gebeurt en dan heeft het misschien meer impact en schudt het mensen meer wakker dan bij naam de gruwelijheden noemen.
Dit denk ik persoolijk dus zonder iemand aan- of af te vallen.
Dettie
Geplaatst: 09 sep 2007 07:33 am
Beste Tiba, Dettie en Wil,
Laat ik eerlijk zijn, ik heb minstens nog een week nodig om tot een mening te komen na jullie stuk voor stuk goed beargumenteerde en na eerste lezing overtuigende antwoorden. Ik dank jullie hartelijk dat je zo uitgebreid en vol passie op mijn opmerking hebt willen reageren.
Ik wens jullie alledrie een hele mooie zondag.
Pieter.
Beste Tiba, Dettie en Wil,
Laat ik eerlijk zijn, ik heb minstens nog een week nodig om tot een mening te komen na jullie stuk voor stuk goed beargumenteerde en na eerste lezing overtuigende antwoorden. Ik dank jullie hartelijk dat je zo uitgebreid en vol passie op mijn opmerking hebt willen reageren.
Ik wens jullie alledrie een hele mooie zondag.
Pieter.
Geplaatst: 09 sep 2007 07:36 am
Ik vind dit wel een boeiende discussie, waaruit maar weer eens blijkt dat voor iedereen de grens anders ligt, gevoelsmatig is, en heel erg persoonlijk.
Misschien, dat blijkt eigenlijk wel uit jou reacties schiet ze door het expleciete van inderdaad met name die tweede regel in die zin haar doel voorbij dat een groep lezers afhaakt,
maar toch..het is niet iets wat ze verzint,
zo gruwelijk en mensonterend is de realiteit soms, en ik kan me voorstellen dat iemand als Antjie Krog het ook als haar taak ziet door de kunst die zij maakt de wereld te doordringen van dit soort onrecht.
Poezie, of kunst in het algemeen kan ook als functie hebben te verontrusten, je letterlijk onrustig te maken.
Hoewel ik er niet vrolijk van word heb ik dat soort poezie, of boeken of documantaires of alles wat kunstenaars gebruiken om onrecht aan de kaak te stellen soms "nodig".
Voor mij persoonlijk gaat de manier waarop ze dat doet, hoe gruwelijk ook,
dus niet over een grens,
voor jou gevoelsmatig wel. Niet omdat je onverschillig bent en het je niet raakt, maar juist omdat het je teveel raakt. in die zin heb je me wel aan het denken gezet. Ik heb me nooit zo gerealisserd dat je daarmee inderdaad zoals ik begon, je doel bij een bepaalde betrokken groep lezers als het ware voorbij kunt schieten.
Het valt nog niet mee uit te leggen waarom het voor mij persoonlijk wél binnen de grens valt, en zelfs min of meer als noodzakelijk word ervaren dat er kunstenaars zijn die zich zo expleciet uitdrukken,
Ik begrijp echter heel goed dat dat voor een ander weer anders is.
Wil
Ik vraag me alleen af, zoals ik hierboven al gemeld heb, of je iets bereikt met het gruwelijke expliciet te benoemen in een gedicht. Vooral de 2e regel in dit gedicht maakt dat ik niet verder wil lezen.
Ik vind dit wel een boeiende discussie, waaruit maar weer eens blijkt dat voor iedereen de grens anders ligt, gevoelsmatig is, en heel erg persoonlijk.
Misschien, dat blijkt eigenlijk wel uit jou reacties schiet ze door het expleciete van inderdaad met name die tweede regel in die zin haar doel voorbij dat een groep lezers afhaakt,
maar toch..het is niet iets wat ze verzint,
zo gruwelijk en mensonterend is de realiteit soms, en ik kan me voorstellen dat iemand als Antjie Krog het ook als haar taak ziet door de kunst die zij maakt de wereld te doordringen van dit soort onrecht.
Poezie, of kunst in het algemeen kan ook als functie hebben te verontrusten, je letterlijk onrustig te maken.
Hoewel ik er niet vrolijk van word heb ik dat soort poezie, of boeken of documantaires of alles wat kunstenaars gebruiken om onrecht aan de kaak te stellen soms "nodig".
Voor mij persoonlijk gaat de manier waarop ze dat doet, hoe gruwelijk ook,
dus niet over een grens,
voor jou gevoelsmatig wel. Niet omdat je onverschillig bent en het je niet raakt, maar juist omdat het je teveel raakt. in die zin heb je me wel aan het denken gezet. Ik heb me nooit zo gerealisserd dat je daarmee inderdaad zoals ik begon, je doel bij een bepaalde betrokken groep lezers als het ware voorbij kunt schieten.
Het valt nog niet mee uit te leggen waarom het voor mij persoonlijk wél binnen de grens valt, en zelfs min of meer als noodzakelijk word ervaren dat er kunstenaars zijn die zich zo expleciet uitdrukken,
Ik begrijp echter heel goed dat dat voor een ander weer anders is.
Wil
Geplaatst: 09 sep 2007 07:55 am
En misschien, bedacht ik me later,
is er ook wel een groep lezers voor wie het juist zo expleciet moet om hen te raken. En heeft het daarom een soort noodzaak.
ik kan me ook voorstellen dat je als je zoals de dichteres uit een land komt waar je zoveel gruwelijkheden gezien heb geen andere taal is om je uit te drukken dan deze.
Ik blijf erover denken.
Ik kan me goed voorstellen Pieter dat je het even moet laten bezinken.
Wil
En misschien, bedacht ik me later,
is er ook wel een groep lezers voor wie het juist zo expleciet moet om hen te raken. En heeft het daarom een soort noodzaak.
ik kan me ook voorstellen dat je als je zoals de dichteres uit een land komt waar je zoveel gruwelijkheden gezien heb geen andere taal is om je uit te drukken dan deze.
Ik blijf erover denken.
Ik kan me goed voorstellen Pieter dat je het even moet laten bezinken.
Wil
Geplaatst: 09 sep 2007 08:00 am
Nou voor mezelf kan ik eerlijk zijn, ik ben gewoon een watje.
Ik word er letterlijk beroerd van als ik nietsvermoedend zo'n 2e regel lees en zie het ook voor me wat zij beschrijft. Het slaat in als een mokerslag en ik raak daar totaal van slag van en door die ene regel kán ik nauwelijks verder lezen. Omdat dát beeld me voor ogen blijft hangen en de rest nauwelijks meer tot me doordringt.
Ik heb mezelf moeten dwingen om verder te lezen en de laatste regel ik vertaal je voor vandaag uit de dood vind ik prachtig.
Dat doet recht aan iedereen die op een gruwelijke wijze is omgekomen.
Maar ik beken ik zal niet gauw dergelijke gedichten lezen omdat het bij mij té veel verschrikkelijke beelden oproept waardoor ik eigenlijk min of meer verlamd raak van die ellende. Uit zelfbescherming dus.
Voor mij werken andere manieren om wat er gebeurt duidelijk te maken beter. Dit van Beranova bijvoorbeeld.
als niemand
luistert
naar niemand
vallen er doden
in plaats van
woorden
Dettie
Nou voor mezelf kan ik eerlijk zijn, ik ben gewoon een watje.
Ik word er letterlijk beroerd van als ik nietsvermoedend zo'n 2e regel lees en zie het ook voor me wat zij beschrijft. Het slaat in als een mokerslag en ik raak daar totaal van slag van en door die ene regel kán ik nauwelijks verder lezen. Omdat dát beeld me voor ogen blijft hangen en de rest nauwelijks meer tot me doordringt.
Ik heb mezelf moeten dwingen om verder te lezen en de laatste regel ik vertaal je voor vandaag uit de dood vind ik prachtig.
Dat doet recht aan iedereen die op een gruwelijke wijze is omgekomen.
Maar ik beken ik zal niet gauw dergelijke gedichten lezen omdat het bij mij té veel verschrikkelijke beelden oproept waardoor ik eigenlijk min of meer verlamd raak van die ellende. Uit zelfbescherming dus.
Voor mij werken andere manieren om wat er gebeurt duidelijk te maken beter. Dit van Beranova bijvoorbeeld.
als niemand
luistert
naar niemand
vallen er doden
in plaats van
woorden
Dettie
Geplaatst: 09 sep 2007 09:28 am
Daarom is het mooi dat de poezie zo divers is, toch?
Die woorden van Beranova zijn prachtig.
Jaren voordat ik ook maar wist wie zij was hebben haar woorden tijden lang op mijn prikbord gehangen.
Groetjes
Wil
Voor mij werken andere manieren om wat er gebeurt duidelijk te maken beter
Daarom is het mooi dat de poezie zo divers is, toch?
Die woorden van Beranova zijn prachtig.
Jaren voordat ik ook maar wist wie zij was hebben haar woorden tijden lang op mijn prikbord gehangen.
Groetjes
Wil
Geplaatst: 09 sep 2007 10:27 am
Ja zeker! Bij ieder werkt het anders. Bij mij zetten die woorden van Beranova mij meer aan het denken dan het gedicht van Antjie Krog
maar het is inderdaad goed dat alletwee de vormen bestaan.
Ik 'geniet' van deze bijzondere discussie, zo leer je ook hoe bij mensen gedichten overkomen en wat gedichten met mensen doen.
Groetjes
leergierige Dettie
Daarom is het mooi dat de poezie zo divers is, toch?
Ja zeker! Bij ieder werkt het anders. Bij mij zetten die woorden van Beranova mij meer aan het denken dan het gedicht van Antjie Krog
maar het is inderdaad goed dat alletwee de vormen bestaan.
Ik 'geniet' van deze bijzondere discussie, zo leer je ook hoe bij mensen gedichten overkomen en wat gedichten met mensen doen.
Groetjes
leergierige Dettie
Townshipdagboeken
hulle sleep hom aan sy bene soos 'n hond
hulle skraap sy brein in 'n gat in die grond
hulle trap dit vas met hulle stewels
dit was helder oordag
en stikdonker
dit hou nooit op in my hart nie
dit kom altyd terug
dit vreet my uitmekaar
Sonnyboy, rus in vrede my kind
ek vertaal jou vir vandag uit die dood
Antjie Krog
Uit Kleur kom nooit alleen nie
Kwela Books 2000
Ik plaats het gedicht nog eens op deze pagina. 't Is altijd zo vervelend als je terug moet naar de vorige.
Tiba.
hulle sleep hom aan sy bene soos 'n hond
hulle skraap sy brein in 'n gat in die grond
hulle trap dit vas met hulle stewels
dit was helder oordag
en stikdonker
dit hou nooit op in my hart nie
dit kom altyd terug
dit vreet my uitmekaar
Sonnyboy, rus in vrede my kind
ek vertaal jou vir vandag uit die dood
Antjie Krog
Uit Kleur kom nooit alleen nie
Kwela Books 2000
Ik plaats het gedicht nog eens op deze pagina. 't Is altijd zo vervelend als je terug moet naar de vorige.
Tiba.
Geplaatst: 09 sep 2007 06:00 pm
Dettie schrijft:
Om eerlijk te zijn, van zo'n regel als de tweede (en de eerste), word ik ook beroerd. Ik zie het dan eveneens voor mij.
Maar anders dan jij, dwing ik me verder te lezen, met daarbij vaak de gedachte: goddank dat iemand dit schrijft, dat er dichters zijn die daarvan getuigen, iemand neemt het voor ze op, iemand schopt ons een geweten. En af en toe mag dat met een schop.
Tiba.
Dettie schrijft:
Nou voor mezelf kan ik eerlijk zijn, ik ben gewoon een watje.
Ik word er letterlijk beroerd van als ik nietsvermoedend zo'n 2e regel lees en zie het ook voor me wat zij beschrijft. Het slaat in als een mokerslag en ik raak daar totaal van slag van en door die ene regel kán ik nauwelijks verder lezen. Omdat dát beeld me voor ogen blijft hangen en de rest nauwelijks meer tot me doordringt.
Ik heb mezelf moeten dwingen om verder te lezen en de laatste regel ik vertaal je voor vandaag uit de dood vind ik prachtig.
Dat doet recht aan iedereen die op een gruwelijke wijze is omgekomen.
Maar ik beken ik zal niet gauw dergelijke gedichten lezen omdat het bij mij té veel verschrikkelijke beelden oproept waardoor ik eigenlijk min of meer verlamd raak van die ellende. Uit zelfbescherming dus.
Om eerlijk te zijn, van zo'n regel als de tweede (en de eerste), word ik ook beroerd. Ik zie het dan eveneens voor mij.
Maar anders dan jij, dwing ik me verder te lezen, met daarbij vaak de gedachte: goddank dat iemand dit schrijft, dat er dichters zijn die daarvan getuigen, iemand neemt het voor ze op, iemand schopt ons een geweten. En af en toe mag dat met een schop.
Tiba.
Geplaatst: 10 sep 2007 07:02 am
Nou er staat dus dat ik mezelf ook gedwongen heb om verder te lezen en de laatste regel prachtig vind omdat dat recht doen aan alle mensen die nodeloos geweld zijn aangedaan.
Wat ik alleen maar een paar keer heb willen aangeven is of deze gedichten hun doel, het wakker schudden van mensen, niet voorbij schiet.
Coetzee heeft, naar ik meen in het boek Elizabeth Costello, deze vraag in een verhaal verwerkt. Het ging over een schrijver die over een Duitse beul geschreven had die mensen gemarteld had. Daarin vertelde hij gedetaileerd en uitgebreid welke mishandelingen die beul had uitgevoerd. Daarna kwam de vraag kan je dit doen, welke doel heb je hiermee voor ogen, mensen wakker schudden? Mensen zeggen dit mag nooit meer gebeuren? Hoe gedetaileerder je het laat zien, hoe beter het is, zodat mensen wéten?
Maar kan je mensen met zulke gruwelijkheden opzadelen, geef je mensen hiermee niet een té groot schuldgevoel, mag je mensen die mensen verloren hebben dankzij iemand die dergelijke praktijken verrichten zo'n beeld geven? Is het al niet erg genoeg dat hun familieleden mishandeld en/of vermoord zijn moet je dan ook nog eens gaan benoemen wát er met ze gebeurd is en hoe.
Over dat verhaal heb ik enorm lang lopen nadenken.
Het is, ook nogmaals, niet dat ik zeg deze gedichten zijn niets. Mijn vraag is dus schieten ze hun doel niet voorbij?
Dettie
Maar anders dan jij, dwing ik me verder te lezen,
Nou er staat dus dat ik mezelf ook gedwongen heb om verder te lezen en de laatste regel prachtig vind omdat dat recht doen aan alle mensen die nodeloos geweld zijn aangedaan.
Wat ik alleen maar een paar keer heb willen aangeven is of deze gedichten hun doel, het wakker schudden van mensen, niet voorbij schiet.
Coetzee heeft, naar ik meen in het boek Elizabeth Costello, deze vraag in een verhaal verwerkt. Het ging over een schrijver die over een Duitse beul geschreven had die mensen gemarteld had. Daarin vertelde hij gedetaileerd en uitgebreid welke mishandelingen die beul had uitgevoerd. Daarna kwam de vraag kan je dit doen, welke doel heb je hiermee voor ogen, mensen wakker schudden? Mensen zeggen dit mag nooit meer gebeuren? Hoe gedetaileerder je het laat zien, hoe beter het is, zodat mensen wéten?
Maar kan je mensen met zulke gruwelijkheden opzadelen, geef je mensen hiermee niet een té groot schuldgevoel, mag je mensen die mensen verloren hebben dankzij iemand die dergelijke praktijken verrichten zo'n beeld geven? Is het al niet erg genoeg dat hun familieleden mishandeld en/of vermoord zijn moet je dan ook nog eens gaan benoemen wát er met ze gebeurd is en hoe.
Over dat verhaal heb ik enorm lang lopen nadenken.
Het is, ook nogmaals, niet dat ik zeg deze gedichten zijn niets. Mijn vraag is dus schieten ze hun doel niet voorbij?
Dettie
Geplaatst: 10 sep 2007 09:03 am
Ik dacht dat je bedoelde dat je je per uitzondering gedwongen had door te lezen (voor deze discussie), maar dat je gewoonlijk afhaakte.
Nu je vraag: schieten deze gedichten hun doel niet voorbij?
En Willeke vraagt zich af: wat ligt voor mij persoonlijk nog binnen de grens?
Tja, moeilijk om beantwoorden allebei.
Ik denk eigenlijk dat ze hun doel niet voorbij schieten. Ze maken me kwaad en verdrietig. Ze maken me verontwaardigd enz...
Hoever kun je gaan, waar ligt de grens? Het verhaal dat je vertelt van die beul met zijn detalis... dat gaat té ver volgens mij. Voor de nabestaanden is dat inderdaad niet te dragen. Ook op TV filtert men de beelden van gruwelijkheden, en maar goed ook. Men moet erover berichten en getuigen, maar er zijn wel degelijk grenzen aan wat men zegt en toont.
Waar die grens ligt, daat is moeilijk. En wellicht ligt die voor ieder anders?
Maar over dit gedicht nu, volgens mij gaat dit niet te ver.
Willeke zegt dat kunst en poëzie ook als taak heeft te verontrusten, en daarmee ben ik het eens. Ik denk daarbij ook aan het feit dat poëzie in bepaalde tijden in bepaalde landen de enige vorm van kritiek was die bestond,vaak ondergronds verspreid. Dat daar soms gruwelijke details in staan, moet volgens mij kunnen, mits men niet overdrijft. Ik denk wel dat over het algemeen de mensen daardoor wel degelijk wakker geschud worden.
Zoals Antjie Krog het hier beschrijft, met 2 regels die gruwel opwekken, en dan het effect op de dag beschrijft, en wat er omgaat in haar hart, en zich dan persoonlijk tot het kind richt, om dan te eindigen met die prachtige regel, waarin ze zegt wat zij als dichter kan doen....
Ja, zo moet dat volgens mij kunnen. En het is een prachtig gedicht, maar zelf vind ik het bijna heiligschennis dit zo te noemen, zoals ik in het begin al zei.
Tiba.
Ik dacht dat je bedoelde dat je je per uitzondering gedwongen had door te lezen (voor deze discussie), maar dat je gewoonlijk afhaakte.
Nu je vraag: schieten deze gedichten hun doel niet voorbij?
En Willeke vraagt zich af: wat ligt voor mij persoonlijk nog binnen de grens?
Tja, moeilijk om beantwoorden allebei.
Ik denk eigenlijk dat ze hun doel niet voorbij schieten. Ze maken me kwaad en verdrietig. Ze maken me verontwaardigd enz...
Hoever kun je gaan, waar ligt de grens? Het verhaal dat je vertelt van die beul met zijn detalis... dat gaat té ver volgens mij. Voor de nabestaanden is dat inderdaad niet te dragen. Ook op TV filtert men de beelden van gruwelijkheden, en maar goed ook. Men moet erover berichten en getuigen, maar er zijn wel degelijk grenzen aan wat men zegt en toont.
Waar die grens ligt, daat is moeilijk. En wellicht ligt die voor ieder anders?
Maar over dit gedicht nu, volgens mij gaat dit niet te ver.
Willeke zegt dat kunst en poëzie ook als taak heeft te verontrusten, en daarmee ben ik het eens. Ik denk daarbij ook aan het feit dat poëzie in bepaalde tijden in bepaalde landen de enige vorm van kritiek was die bestond,vaak ondergronds verspreid. Dat daar soms gruwelijke details in staan, moet volgens mij kunnen, mits men niet overdrijft. Ik denk wel dat over het algemeen de mensen daardoor wel degelijk wakker geschud worden.
Zoals Antjie Krog het hier beschrijft, met 2 regels die gruwel opwekken, en dan het effect op de dag beschrijft, en wat er omgaat in haar hart, en zich dan persoonlijk tot het kind richt, om dan te eindigen met die prachtige regel, waarin ze zegt wat zij als dichter kan doen....
Ja, zo moet dat volgens mij kunnen. En het is een prachtig gedicht, maar zelf vind ik het bijna heiligschennis dit zo te noemen, zoals ik in het begin al zei.
Tiba.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 47 gasten