Leonard Nolens (ja)
Leonard Nolens (ja)
Geplaatst: 30 mei 2006 06:56 pm
Leonard Nolens gaf telefonisch de toestemming om zijn gedichten op Leestafel te zetten. Bleek helemaal geen probleem te zijn.
De schriftelijke toestemming volgt binnenkort.
Tiba
Enkele van zijn gedichten staan op de site, zie
http://www.poezie-leestafel.info/leonard-nolens
---
Leonard Nolens gaf telefonisch de toestemming om zijn gedichten op Leestafel te zetten. Bleek helemaal geen probleem te zijn.
De schriftelijke toestemming volgt binnenkort.
Tiba
Enkele van zijn gedichten staan op de site, zie
http://www.poezie-leestafel.info/leonard-nolens
---
Laatst gewijzigd door Dettie op Wo Mar 11, 2009 10:19, 2 keer totaal gewijzigd.
Geplaatst: 01 mrt 2005 09:13 pm
Klein
Leer het me, Herman, ik ben nog zo klein.
Leer me daar vallen, en zonder te huilen,
dwars door de stoep van een wildvreemde stad.
Ook ik moet mijn gezicht vergeten.
Ook ik moet met geen vorm en geen gewicht
het diep in van een ander land.
Ook ik moet met geen oor de gond aftasten,
moet met geen hand de bron vastpakken
die jij nu al maanden de hoogte in steekt,
die jij nu al maanden hier op laat borrelen
onder mijn tafel, hier drukt tegen mijn mond.
Leer het me, Herman, ik ben nog zo klein.
Leonard Nolens
uit: Nieuw Wereldtijdschrift,
1997 dubbelnummer 5/6
Tiba.
Klein
Leer het me, Herman, ik ben nog zo klein.
Leer me daar vallen, en zonder te huilen,
dwars door de stoep van een wildvreemde stad.
Ook ik moet mijn gezicht vergeten.
Ook ik moet met geen vorm en geen gewicht
het diep in van een ander land.
Ook ik moet met geen oor de gond aftasten,
moet met geen hand de bron vastpakken
die jij nu al maanden de hoogte in steekt,
die jij nu al maanden hier op laat borrelen
onder mijn tafel, hier drukt tegen mijn mond.
Leer het me, Herman, ik ben nog zo klein.
Leonard Nolens
uit: Nieuw Wereldtijdschrift,
1997 dubbelnummer 5/6
Tiba.
Geplaatst: 02 mrt 2005 12:18 pm
Nee ik kende hem ook niet Tiba,
maar het gedicht over Herman de Coninck is inderdaad erg mooi.
Ik heb even zitten zoeken in de bloemlezing van Gerrit Komrij,en daar staan een aantal gedichten van hem in.
Ik vond ze niet allemaal even mooi,
maar deze wel...
Uit de tijd
Ik rijd naar huis in de bellende leegte
Van de laatste tram. Het wordt mijn tijd.
Verlaten straten komen samen, gaan uiteen
Op steeds dezelfde, stroevende punten.
Ik zit in mijn ijzer, lees de haltes, steeds
Dezelfde, door het raam dat wie weerkaatst.
Ik zoen de koude naam op de achterkant
Van mijn adres, verscheur de enige brief.
Het maanwit heeft weer niets verklaard.
De nacht bezit geen grond om op te rusten.
Het is vroeg in de slapende stad.
Het is laat in mijn slapeloos leven.
Leonard Nolens,
Uit: Hart tegen hart: gedichten 1975-1990.
Amsterdam: Querido 1991
Wil
Nee ik kende hem ook niet Tiba,
maar het gedicht over Herman de Coninck is inderdaad erg mooi.
Ik heb even zitten zoeken in de bloemlezing van Gerrit Komrij,en daar staan een aantal gedichten van hem in.
Ik vond ze niet allemaal even mooi,
maar deze wel...
Uit de tijd
Ik rijd naar huis in de bellende leegte
Van de laatste tram. Het wordt mijn tijd.
Verlaten straten komen samen, gaan uiteen
Op steeds dezelfde, stroevende punten.
Ik zit in mijn ijzer, lees de haltes, steeds
Dezelfde, door het raam dat wie weerkaatst.
Ik zoen de koude naam op de achterkant
Van mijn adres, verscheur de enige brief.
Het maanwit heeft weer niets verklaard.
De nacht bezit geen grond om op te rusten.
Het is vroeg in de slapende stad.
Het is laat in mijn slapeloos leven.
Leonard Nolens,
Uit: Hart tegen hart: gedichten 1975-1990.
Amsterdam: Querido 1991
Wil
Geplaatst: 02 mrt 2005 01:47 pm
Mooi gedicht Wil. Bedankt om dit te plaatsen.
Zal ook es zoeken, want de dichter intrigeert me wel. Ik ken hem wel van naam, want hij is goed bekend in Vlaanderen. Kan echter geen gedichten uit mijn hoofd met hem verbinden. Het is wel frappant dat iemand die al naam heeft schrijft:
Leer me Herman, ik ben nog zo klein
Wat zou hij in het gedicht "Uit de tijd" bedoelen met:
Ik zit in mijn ijzer
= de tram?
Als ik iets nog iets moois van hem vind, plaats ik het hier.
Groetjes. Tiba.
Mooi gedicht Wil. Bedankt om dit te plaatsen.
Zal ook es zoeken, want de dichter intrigeert me wel. Ik ken hem wel van naam, want hij is goed bekend in Vlaanderen. Kan echter geen gedichten uit mijn hoofd met hem verbinden. Het is wel frappant dat iemand die al naam heeft schrijft:
Leer me Herman, ik ben nog zo klein
Wat zou hij in het gedicht "Uit de tijd" bedoelen met:
Ik zit in mijn ijzer
= de tram?
Als ik iets nog iets moois van hem vind, plaats ik het hier.
Groetjes. Tiba.
Geplaatst: 02 mrt 2005 02:28 pm
Ja ik dacht ook dat hij met "ijzer" tram bedoelde,
zo tussen de ijzer van de tram in zo n krap twee zits stoeltje
ik kreeg bij dat hele gedicht zo'n gevoel van 's avonds net iets te laat door zo n donkere treurige stad rijden terwijl je zelf ook in een niet al te vrolijke stemming bent.
Deze is ook wel mooi...
Narcissus
Het is moelijke om te houden
Van de dingen die je maakt-
Je kijkt vertederd naar een hand
Vol kaf en koren
En je bakt je brood verkeerd:
Je last met sleutelende ogen,
Met een hart vol werkzame ontroering
Twee linkerkanten aan mekaar.
Ja, het is moeilijk, maar moeilijk
En mooi om jezelf aan te raken, vandaag
En ook definitief, het is moeilijk
En mooi om je terug te vinden morgen
In de dingen die je maakt.
Daar heeft men wel een dood voor over soms.
Leonard Nolens,
uit: Vertigo,
Manteau Antwerpen 1983
In wat ik hier van hem lees komt opvallend vaak de dood voor trouwens.
Wil
Ja ik dacht ook dat hij met "ijzer" tram bedoelde,
zo tussen de ijzer van de tram in zo n krap twee zits stoeltje
ik kreeg bij dat hele gedicht zo'n gevoel van 's avonds net iets te laat door zo n donkere treurige stad rijden terwijl je zelf ook in een niet al te vrolijke stemming bent.
Deze is ook wel mooi...
Narcissus
Het is moelijke om te houden
Van de dingen die je maakt-
Je kijkt vertederd naar een hand
Vol kaf en koren
En je bakt je brood verkeerd:
Je last met sleutelende ogen,
Met een hart vol werkzame ontroering
Twee linkerkanten aan mekaar.
Ja, het is moeilijk, maar moeilijk
En mooi om jezelf aan te raken, vandaag
En ook definitief, het is moeilijk
En mooi om je terug te vinden morgen
In de dingen die je maakt.
Daar heeft men wel een dood voor over soms.
Leonard Nolens,
uit: Vertigo,
Manteau Antwerpen 1983
In wat ik hier van hem lees komt opvallend vaak de dood voor trouwens.
Wil
Geplaatst: 02 mrt 2005 07:04 pm
Schatplichtig
Ze slaapt en dat is stil. Dan sneeuwt het in de kamers
Van het huis waarin ik slaap met mijn vriendin.
Ze ligt er naakt en wit, een ademende steen,
Een groot en lastig beeld waaraan ik mij moet stoten,
Een scherp gewicht dat ik moet dragen alle dagen,
Alle nachten dat haar slaap me uit de slaap houdt.
Ik ben met haar alleen. Alleen met haar kom ik
De jaren afgewandeld want haar naam wijst me de weg
En in haar blik zie ik mijn blinde tijd weerspiegeld.
Ze ligt er naakt en wit, een ademende steen
Waaraan ik heel mijn bot bestaan geslepen heb
En slijp, ook als ik slaap en roepend van haar droom.
Leonard Nolens
uit: Geboortebewijs,
Querido, Amsterdam 1988
Tiba.
Laatst aangepast door tiba op 07 jun 2006 05:32 pm, in totaal 1 keer bewerkt
Schatplichtig
Ze slaapt en dat is stil. Dan sneeuwt het in de kamers
Van het huis waarin ik slaap met mijn vriendin.
Ze ligt er naakt en wit, een ademende steen,
Een groot en lastig beeld waaraan ik mij moet stoten,
Een scherp gewicht dat ik moet dragen alle dagen,
Alle nachten dat haar slaap me uit de slaap houdt.
Ik ben met haar alleen. Alleen met haar kom ik
De jaren afgewandeld want haar naam wijst me de weg
En in haar blik zie ik mijn blinde tijd weerspiegeld.
Ze ligt er naakt en wit, een ademende steen
Waaraan ik heel mijn bot bestaan geslepen heb
En slijp, ook als ik slaap en roepend van haar droom.
Leonard Nolens
uit: Geboortebewijs,
Querido, Amsterdam 1988
Tiba.
Laatst aangepast door tiba op 07 jun 2006 05:32 pm, in totaal 1 keer bewerkt
Geplaatst: 22 dec 2005 09:21 pm
Liefde didactisch
Zij spannen traag hun winterkleren voor de ramen
En sluiten elkaar en het straatlawaai in hun armen.
Zij gaan vanmiddag bloot een groot horloge binnen.
De wijzers zijn zijzelf. Zij maken plaats en tijd.
Een simpele duim op haar tepel verandert de wereld
Van deze volksbuurt in een kamer zonder pijn,
Een bed waaronder twee paar tranen samen slapen
Met afgelopen schoenen. Geluk heeft geen contour.
Langzaam vrijen is ook dat ronde kruispunt beneden.
Daar lopen mensen zoals wij van hen te dromen.
Leonard Nolens
uit: Manieren van leven, Querido 2001
Tiba.
Laatst aangepast door tiba op 07 jun 2006 05:42 pm, in totaal 1 keer bewerkt
Liefde didactisch
Zij spannen traag hun winterkleren voor de ramen
En sluiten elkaar en het straatlawaai in hun armen.
Zij gaan vanmiddag bloot een groot horloge binnen.
De wijzers zijn zijzelf. Zij maken plaats en tijd.
Een simpele duim op haar tepel verandert de wereld
Van deze volksbuurt in een kamer zonder pijn,
Een bed waaronder twee paar tranen samen slapen
Met afgelopen schoenen. Geluk heeft geen contour.
Langzaam vrijen is ook dat ronde kruispunt beneden.
Daar lopen mensen zoals wij van hen te dromen.
Leonard Nolens
uit: Manieren van leven, Querido 2001
Tiba.
Laatst aangepast door tiba op 07 jun 2006 05:42 pm, in totaal 1 keer bewerkt
Geplaatst: 25 dec 2005 01:58 pm
De infinitief
Jezelf zijn.
Jezelf zijn om het even wie.
Maar jezelf zijn.
Je rechterhand verkwanselen
Aan vreemden, je geboorterecht vertalen
In een ander, tot huilens toe trainen
In scheelzien naar doelen, je kop
Verliezen in muizenissen van vrienden,
Maar jezelf zijn.
Jezelf zijn om het even wie.
Maar jezelf zijn.
Je eigenliefde kopen
Van straatventers, met je zelfhaat
Honden dresseren, met je hartaandoening
Honderden klokken gelijkzetten daar
In een land overzee, in het holst
Van de nacht elektronisch bankieren
Als snotaap van zeven, verdwaald
In zijn verdwenen ouderhuis.
Maar jezelf zijn.
Hoe prachtig, hoe vermoeiend,
Jezelf zijn om het even wie.
Leonard Nolens
Uit Manieren van Leven
Querido, Amsterdam 2001
Dit gedicht vond ik bij een ander forumitem.
Groet Dettie
De infinitief
Jezelf zijn.
Jezelf zijn om het even wie.
Maar jezelf zijn.
Je rechterhand verkwanselen
Aan vreemden, je geboorterecht vertalen
In een ander, tot huilens toe trainen
In scheelzien naar doelen, je kop
Verliezen in muizenissen van vrienden,
Maar jezelf zijn.
Jezelf zijn om het even wie.
Maar jezelf zijn.
Je eigenliefde kopen
Van straatventers, met je zelfhaat
Honden dresseren, met je hartaandoening
Honderden klokken gelijkzetten daar
In een land overzee, in het holst
Van de nacht elektronisch bankieren
Als snotaap van zeven, verdwaald
In zijn verdwenen ouderhuis.
Maar jezelf zijn.
Hoe prachtig, hoe vermoeiend,
Jezelf zijn om het even wie.
Leonard Nolens
Uit Manieren van Leven
Querido, Amsterdam 2001
Dit gedicht vond ik bij een ander forumitem.
Groet Dettie
Geplaatst: 25 dec 2005 02:02 pm
Jezelf zijn om het even wie.
Vind ik érg mooi gevonden!
Voor de rest vind ik het geen makkelijk gedicht.
Je rechterhand verkwanselen
Aan vreemden, je geboorterecht vertalen
In een ander, tot huilens toe trainen
In scheelzien naar doelen, je kop
Verliezen in muizenissen van vrienden
Moet ik dat nu eigenlijk lezen als..
Je rechterhand verkwanselen aan vreemden
Je geboorterecht vertalen in een ander
Tot huilens toe trainen in scheelzien naar doelen
Je kop verliezen in muizenissen van vrienden?
Dettie
Jezelf zijn om het even wie.
Vind ik érg mooi gevonden!
Voor de rest vind ik het geen makkelijk gedicht.
Je rechterhand verkwanselen
Aan vreemden, je geboorterecht vertalen
In een ander, tot huilens toe trainen
In scheelzien naar doelen, je kop
Verliezen in muizenissen van vrienden
Moet ik dat nu eigenlijk lezen als..
Je rechterhand verkwanselen aan vreemden
Je geboorterecht vertalen in een ander
Tot huilens toe trainen in scheelzien naar doelen
Je kop verliezen in muizenissen van vrienden?
Dettie
Geplaatst: 25 dec 2005 06:18 pm
Zo zou ik het ook lezen.
Zou hij dit kunnen bedoelen:
wat je ook doet, hoezeer je ook met anderen bezig bent... (dat kan en mag allemaal)... maar blijf desondanks altijd jezelf?
Of bedoelt hij eerder: een mens is zozeer met anderen bezig dat daarbij heel moeilijk is nog iets voor jezelf over te houden.
Zo van: Slaag daar maar eens in: zoveel wordt op onze schouders gelegd...probeer dan maar eens nog iets voor en van jezelf over te houden.
Interessante thamatiek!
Groetjes. Tiba.
Moet ik dat nu eigenlijk lezen als..
Je rechterhand verkwanselen aan vreemden
Je geboorterecht vertalen in een ander
Tot huilens toe trainen in scheelzien naar doelen
Je kop verliezen in muizenissen van vrienden?
Zo zou ik het ook lezen.
Zou hij dit kunnen bedoelen:
wat je ook doet, hoezeer je ook met anderen bezig bent... (dat kan en mag allemaal)... maar blijf desondanks altijd jezelf?
Of bedoelt hij eerder: een mens is zozeer met anderen bezig dat daarbij heel moeilijk is nog iets voor jezelf over te houden.
Zo van: Slaag daar maar eens in: zoveel wordt op onze schouders gelegd...probeer dan maar eens nog iets voor en van jezelf over te houden.
Interessante thamatiek!
Groetjes. Tiba.
Geplaatst: 26 dec 2005 09:05 am
Ik heb meer zoiets van:
Wees jezelf maar weet je wel wie je zelf bent? Omdat hij zegt Jezelf zijn om het even wie.
Volgens mij bedoelt hij.. Imiteer je niet vaak mensen? Doe je je vaak niet anders voor? Probeert je niet constant aan verwachtingen van anderen te voldoen? Maar jezelf zijn, komt dat wel voor?
Dettie
Ik heb meer zoiets van:
Wees jezelf maar weet je wel wie je zelf bent? Omdat hij zegt Jezelf zijn om het even wie.
Volgens mij bedoelt hij.. Imiteer je niet vaak mensen? Doe je je vaak niet anders voor? Probeert je niet constant aan verwachtingen van anderen te voldoen? Maar jezelf zijn, komt dat wel voor?
Dettie
Geplaatst: 26 dec 2005 09:30 am
Verfoeien is misschien wat sterk, maar heeft toch heel weinig vertrouwen in zijn "kunnen".
Uiteindelijk is er toch hoop want:
het is moeilijk
En mooi om je terug te vinden morgen
In de dingen die je maakt.
Maar daar moet je dan weel een dood voor over hebben, en dat is cynisch.
Groetjes. Tiba.
Verfoeien is misschien wat sterk, maar heeft toch heel weinig vertrouwen in zijn "kunnen".
Uiteindelijk is er toch hoop want:
het is moeilijk
En mooi om je terug te vinden morgen
In de dingen die je maakt.
Maar daar moet je dan weel een dood voor over hebben, en dat is cynisch.
Groetjes. Tiba.
Geplaatst: 26 dec 2005 01:00 pm
Leonard Nolens staat ook weer bijgewerkt op de site
http://www.poezie-leestafel.info/leonard-nolens
Dettie
Leonard Nolens staat ook weer bijgewerkt op de site
http://www.poezie-leestafel.info/leonard-nolens
Dettie
Geplaatst: 11 apr 2006 10:26 pm
Leonard Nolens is gisteren 59 geworden, lees ik op de homepage.
En alweer met een heel mooie link, Dettie.
Bedankt voor al het werk dat je doet!!!
Ik geef de link nog even:
http://www.8weekly.nl/index.php?art=2024
Groetjes. Tiba.
Leonard Nolens is gisteren 59 geworden, lees ik op de homepage.
En alweer met een heel mooie link, Dettie.
Bedankt voor al het werk dat je doet!!!
Ik geef de link nog even:
http://www.8weekly.nl/index.php?art=2024
Groetjes. Tiba.
Geplaatst: 30 mei 2006 06:56 pm
Leonard Nolens gaf telefonisch de toestemming om zijn gedichten op Leestafel te zetten. Bleek helemaal geen probleem te zijn.
De schriftelijke toestemming volgt binnenkort.
Ben helemaal blij
.
En dat na alle toestemmingen die Dettie vandaag al kreeg!!!!
Groetjes. Tiba.
Leonard Nolens gaf telefonisch de toestemming om zijn gedichten op Leestafel te zetten. Bleek helemaal geen probleem te zijn.
De schriftelijke toestemming volgt binnenkort.
Ben helemaal blij
![Vrolijk/Happy :D](./images/smilies/icon_biggrin.gif)
En dat na alle toestemmingen die Dettie vandaag al kreeg!!!!
Groetjes. Tiba.
Geplaatst: 17 jun 2006 07:28 pm
Zomeravond
Weer niets gedaan.
En weer was alles vergeefs vandaag.
Ik zocht een verre plek om onder de mensen te blijven.
Een zuivere merel heeft zich daarnet in mijn oren geknoopt
En langzaam zijn de ogen van een vrouw over me heen gegaan
Als veel lauw water 's avonds van een zomerregen.
En slapende paren, mijn ouders misschien, hebben vandaag gehoopt
Op mij, en sloom en treuzelend zijn zij uit mij opgestaan
Als kinderen 's ochtends voor ze naar beneden gaan
Om er te spelen met de wijzers van de klok.
Weer niets gedaan.
Dan dit geluk dat mij wordt aangedaan.
Leonard Nolens
uit: Tweedracht,
Querido, Amsterdam 1996
Tiba.
Dit gedicht ook even hier geplaatst. Tiba
Zomeravond
Weer niets gedaan.
En weer was alles vergeefs vandaag.
Ik zocht een verre plek om onder de mensen te blijven.
Een zuivere merel heeft zich daarnet in mijn oren geknoopt
En langzaam zijn de ogen van een vrouw over me heen gegaan
Als veel lauw water 's avonds van een zomerregen.
En slapende paren, mijn ouders misschien, hebben vandaag gehoopt
Op mij, en sloom en treuzelend zijn zij uit mij opgestaan
Als kinderen 's ochtends voor ze naar beneden gaan
Om er te spelen met de wijzers van de klok.
Weer niets gedaan.
Dan dit geluk dat mij wordt aangedaan.
Leonard Nolens
uit: Tweedracht,
Querido, Amsterdam 1996
Tiba.
Dit gedicht ook even hier geplaatst. Tiba
Geplaatst: 14 jul 2006 08:56 am
Kier
Laat dit niet alles zijn, dit leven stil en donker
Als het maandelijks bloeden van de vrouwen.
Laat mij van iemand zijn, maar ook niet zo volstrekt
Dat ik verdwijn, in haar, in hem, of weg moet gaan
Omdat geen mens mijn menselijk gewicht kan tillen.
Uit schrik voor mijn gezicht schrijf ik dit op.
Altijd ben ik onderweg. Ik vind geen rust
Bij mij, ben bang als jij mijn trage stap hoort branden
Op de koude tegels in de gang naar jou.
De deur gaat open. En zoenend en stom onderzoeken je lippen
De sombere man die jou zwijgend staat aan te blaffen
Met liefdesgedichten. Geef hem je bed. Laat alle deuren
Op een kier.
Leonard Nolens
Uit: Liefdes verklaringen
Em. Querido's Uitgeverij B.V., Amsterdam, 1990
Ik vond dit gedicht en vind het ongelooflijk prachtig.
Het straalt de hele onzekerheid van iemand uit. Laat me vrij maar houd van me. Laat me zijn wie ik ben maar houd van me.
Prachtig!
Dettie
Kier
Laat dit niet alles zijn, dit leven stil en donker
Als het maandelijks bloeden van de vrouwen.
Laat mij van iemand zijn, maar ook niet zo volstrekt
Dat ik verdwijn, in haar, in hem, of weg moet gaan
Omdat geen mens mijn menselijk gewicht kan tillen.
Uit schrik voor mijn gezicht schrijf ik dit op.
Altijd ben ik onderweg. Ik vind geen rust
Bij mij, ben bang als jij mijn trage stap hoort branden
Op de koude tegels in de gang naar jou.
De deur gaat open. En zoenend en stom onderzoeken je lippen
De sombere man die jou zwijgend staat aan te blaffen
Met liefdesgedichten. Geef hem je bed. Laat alle deuren
Op een kier.
Leonard Nolens
Uit: Liefdes verklaringen
Em. Querido's Uitgeverij B.V., Amsterdam, 1990
Ik vond dit gedicht en vind het ongelooflijk prachtig.
Het straalt de hele onzekerheid van iemand uit. Laat me vrij maar houd van me. Laat me zijn wie ik ben maar houd van me.
Prachtig!
Dettie
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten